Kapos

Hindi naman ako pundit, pero sumusubaybay din sa pulitika, pati na sa progresibo/kaliwang pulitika. Sagot ko ito sa kolum ni Manuel L. Quezon III kahapon sa PDI.

Magsasaka sa Hacienda Luisita.

Sa wakas, ipinakita na ni Manolo Quezon sa kanyang kolum ngayon sa Philippine Daily Inquirer ang matagal nang kinikimkim na kawalan ng tiwala at disgusto sa pulitika ng Kaliwa. Ito ang buod ng persepsiyon niya: Marahas ang Kaliwa, tuso ito sa pakikipag-ugnayan sa iba’t ibang puwersang pampulitika, at wala itong marangal na layunin maliban sa maagaw ang kapangyarihan ng kasalukuyang estado-poder.

Sa unang tingin, tila may katotohanan sa mga persepsiyong ito. May armadong tunggalian nga naman na nagaganap ngayon, at kadalasang itinuturing na bahagi ng Kaliwa ang mga organisasyon at indibidwal na sangkot sa rebolusyong ito. Totoong sa tinagal ng panaho’y may napaunlad na itong sopistikasyon sa pakikitungo sa mga pulitiko, at sa mga pulitikal na partido at puwersa. At bagamat maaaring pagdebatihan ang “karangalan” sa layunin ng sinumang organisasyon, layunin naman talaga ng Kaliwa na mamuno ito balang araw, at sa katotohana’y sa ngayon pa lang ay may malinaw na itong plataporma at programa kung ano ang gusto nitong gawin sa poder kapag nangyari ang inaasam nitong tagumpay.

Pero ito ba ang kabuuan ng katotohanan? Kung gagawing salalayan ng kanyang mga kolum at punditry, mas malamang kaysa hindi na magkamali, kapusin o mandaya na lang sa datos.

At ito na nga ang ginawa niya sa huling kolum niya. Totoo namang naging paborable ang pagtanggap ng mga organisasyong bahagi ng “legal na Kaliwa” sa deklarasyon ni Sen. Francis “Chiz” Escudero ng pagbitiw sa kanyang partidong Nationalist People’s Coalition. Malamang na totoong nakikipag-ugnayan ang mga ito sa senador, matapos makipag-ugnayan sa iba ring pulitikong nagbabalak na tumakbong pangulo tulad ni Sen. Manuel Villar. Totoo ring binabatikos ng Kaliwa si Sen. Noynoy Aquino, ang kandidatong malinaw na sinusuportahan ni Quezon, sa mga tindig niya sa ilang isyu, kabilang ang nangyayari ngayon sa Hacienda Luisita na pag-aari niya at ng kanyang mga kaanak.

Ang problema, marami ring hindi sinabi ang kanyang kolum. (Isipin na lang natin na malamang na hindi niya alam, kaysa isipin nating sadya niya tayong nililinlang.) Halimbawa, hindi sinasabi ni Quezon na hindi National Democratic Front ang nakikipag-usap sa mga tulad ni Villar kaugnay ng eleksiyon. Sa huli kong pagkakaalam, rebolusyonaryong organisasyon ang NDF at idindiklera nitong hindi ito lumalahok sa halalan sa balangkas ng Saligang Batas ng Pilipinas. Nakikipag-ugnayan lamang ito sa mga personahe at mga kinatawan ng estado para makipagnegosasyon hinggil sa usapang pangkapayapaan sa pagitan nito ng ng estado. (Huwag na nating pag-usapan pa ang pasaring niya kay Jose Maria Sison bilang “eternal Chairman,” dahil wala namang punto na bakbakin pa kanya ang persepsiyong ito.)

Nariyan din, siyempre, ang akusasyon niyang ipinalalabas bilang katotohanan, nabuo sa kanya mula sa kanyang limitadong kaalaman sa Kaliwa: na may vendetta kontra sa mga Aquino ang mga organisasyon dito, na nagpumilit lamang itong yakapin si Cory nang makita ang malawakang pagluksa nang ang huli’y mamatay, na dumidikit ang mga ito kay Escudero bilang reaksiyon sa popularidad ni Noynoy.

Mamamahayag lamang ako, limitado rin naman ang sinasaklawan, limitado ang impluwensiya at nagsusulat lamang sa isang alternatibong newsmagazine – pero tila mas marami pa ang alam ko kaysa kay Quezon. Alam kong hindi makatotohanan ang sinasabi niyang vendetta laban sa mga Aquino (pinatutungkulan marahil ni Quezon ang immediate na pamilya ni Cory, Ninoy, Noynoy, hanggang kay James Jr. ni Kris). Marami sa mga polisiya ng gobyernong Aquino ang tinutulan ng Kaliwa, mula sa pumalyang repormang agraryo hanggang sa polisiyang low intensity conflict laban sa insurhensiya. Kinondena rin ng Kaliwa – na sa totoo’y mga organisasyon ng mga magsasaka at manggagawang bukid sa Hacienda Luisita – ang pagtrato ng mga Cojuangco sa mga manggagawang bukid nito sa asyenda. Kinondena nito ang mga masaker at pagpatay sa panahon ng panunungkulan ni Cory. Ito ba ang sinasabi ni Quezon na vendetta?

Limitado lamang ang kaalaman ko, pero kuha kong polisiya ng progresibong mga party-list ang pakikipag-usap sa lahat ng partido at indibidwal na lalahok sa halalan at deklaradong bahagi ng oposisyon laban sa rehimeng Arroyo. Alam kong nakipag-usap ang mga progresibong ito sa mga tulad nina Mar Roxas at Villar, at tiyak akong lumapit ito kay Noynoy. At bakit hindi? Nasa polisiya at interes ng mga progresibo na makipag-usap sa lahat ng mga puwersa sa oposisyon ngayong eleksiyon, para sa posibleng pagkakaisa sa plataporma at kampanya. Ano kaya ang sinabi ni Noynoy?

Sa kolum ni Quezon, parang lumalabas na buung-buo nang tumataya ang mga progresibong ito kay Escudero. Uulitin ko, limitado lang ang kaalaman ko, at napulot ko ito sa mga diyaryo: Pinuri ng mga militante si Escudero sa pagkalas niya sa partidong pinangingibabawan ni Danding Cojuangco, sa deklarasyon niyang pagpabor sa dagdag-sahod sa mga manggagawa at pagtutol sa polisiya ng kontraktuwalisasyon sa paggawa at sa Oil Deregulation Law. Pinuri din ng mga militante si Escudero sa posisyon nitong iabsuwelto ang mga magsasaka sa mga utang nito sa mga panginoong maylupa sa proseso ng paglilipat sa nauna ng mga lupaing napailalim sa repormang agraryo.

Partikular ang mga papuring ito. Walang pag-eendorso sa mga pahayag na ito; pero malinaw nagalak sila sa mga posisyong tinindigan ni Escudero.

Matagal na nagpapahaging ng ganitong walang pagtiwala sa Kaliwa si Quezon, at nakalulungkot isipinang nagsara na siya sa mga kaalamang magpapatalas pa sana sa kanyang opinyon.

Kolum ni Quezon sa PDI: http://opinion.inquirer.net/inquireropinion/columns/view/20091104-234258/A-wedge-of-Chiz

Say Chiz

Palagay ko, tagilid talaga ang tsansa ni Chiz Escudero, kung tatakbo pa rin siya bilang pangulo sa 2010. Pero dapat himukin natin siyang tumakbo, dahil mayayanig nito ang naghaharing sistema. (Larawang kuha ni Jeffrey Ocampo para sa Pinoy Weekly)

 

Isang kuwento bago ako pumalaot sa masalimuot na mundo ng haka-haka at pagpapalagay.

Noong estudyante pa lamang si Chiz Escudero ng abogasya sa UP at miyembro ng isang sikat na fraternity, sumali siya at ang fraternity niya sa isang sikat na paligsahan sa debate sa UP. Dahil nga mahusay si Chiz at ang mga kapwa law student sa debate, nagwagi sila hanggang makaabot ng finals. Sa finals, natalo sila ng isang debate team ng isang organisasyon ng mga Bikolano (naging miyembro ako ng parehong organisasyong ito, pero wala pa ako sa UP noong 1993).

(Ang trivia sa likod ng trivia’ng ito: Ang lider ng debate team na iyon ay isang Bikolano na miyembro ng UP Debate Club, na siyang organisasyon ni Pat Evangelista nang nasa UP siya – pero ibang istorya at blog entry na iyon. Later, pumasok sa law school ang mahusay na probinsiyanong debater at naging ka-brod pa ni Chiz. Muling na nagkahiwalay sila ng landas nang maging miyembro ang Bikolano ng isang mayor na partido pulitikal (kung saano miyembro ang kapatid ni Kris at asawa ni Korina) na nakakalaban sa pulitika ng partido ni Chiz. Naging (o kasalukuyan pa rin?) mataas na opisyal ang probinsiyano ng DepEd sa ilalim ni Gloria Arroyo, samantalang nanatiling oposisyon si Chiz.)

May kasaysayan ng pagiging talunan si Chiz. Bagama’t nagwagi ng tatlong termino sa Kamara, minsan na siyang napunta sa “talunang” panig noong Edsa Dos. Sa ilalim ng gobyernong Arroyo, tatlong beses ring natalo ang pinamunuan niyang impeachment complaint. Sasabihin ng iba, mahilig lang siyang pumanig sa “talunang” mga proposisyon. Pero maaari ring sabihing naninindigan si Chiz kahit alam niyang talunan ang propisyon niya. Hindi siya populista.

Una ko siyang nakita “sa tunay na buhay” nang magkober ako ng isang congressional hearing ng House Committee on Human Rights sa Sorsogon City. 2002 noon at sunud-sunod ang patayan sa mga aktibista sa Sorsogon. Nag-break ang hearing, at pumunta si Chiz sa basement ng venue (para mag-CR siguro). Sinundan ko siya doon para sana ma-interbyu: Ano ang pananaw niya sa mga pamamaslang? Pero naunahan ako ng isang miyembro ng Karapatan na buong-giliw na nakipagtsikahan sa kanya, na parang magkaibigan silang matalik. Doon ko nahulaan ang magiging sagot niya sa tanong ko sana. Na-interbyu ko siya, pero iba na ang natanong, hinggil na sa daloy ng hearing.

Fast forward sa 2006, matapos ang sumiklab ang eskandalong Hello Garci, at wala akong masyadong nakitang punto na alalalahanin ang maikling engkuwentrong yun maliban sa patotohanan ang datos na mahilig talaga sa tight shirts si Chiz. Lider na siya ng oposisyon noon, at pinangasiwaan ang sunud-sunod na nabigong reklamong impeachment sa Kamara. Artikulante si Chiz, at mahusay sa mga debate sa plenaryo. Pero tulad ng debateng nilahukan niya sa UP noon, natalo sa mga debate si Chiz. Hindi nailitis sa impeachment court si Gloria Arroyo. Taong 2007 at naging senador na si Chiz. Sa entabladong ito, talunan pa rin siya sa mga debate — hinggil sa mga panganib ng globalisasyon, hinggil sa deregulasyon sa industriya ng langis, hinggil sa karapatang pantao. Sa pagkakataong ito, talunan siya at ang mga tulad niya dahil nangingibabaw pa rin ang boses ng reaksiyon sa Senado, ang boses ng dominanteng mga uri sa bansa at ang interes nila.

Noong nakaraang Miyerkules, Oktubre 28, muling tumuntong sa entablado si Chiz, ngayon nama’y para ihapag ang mga argumento, gaano man kanipis, ng kanyang pagbitiw sa sariling partido at sa pinakamalaking padrino nito na si Danding Cojuangco. Sa kanyang mga pahayag, lumalabas na muling natalo siya sa mga debate sa loob ng sariling partido. Kung tungkol man ito sa pera (malamang, malaking bahagi ito ng pinagtalunan) o sa prinsipyo lang, lumalabas na muling nadaig si Chiz. Gusto pa raw niyang maglingkod, pero paglilimian kung tatakbo pa bilang pangulo.

Madaling manghula sa dahilan ng kanyang pagbitiw sa NPC — natitsismis na nga ang desisyon daw ni Danding na maglaan ng P200 Milyon “lamang” para sa kandidatura ni Chiz, habang naghahandang tumaya ng mas malaking kapital sa pamangking si Noynoy — pero parang di agad nasasapol ng mga komentarista at analyst ang halaga ng pulitikal na development na ito. Mas makabubuti, palagay ko, para sa mga naghahangad ng progresibong pagbabago sa bansa na himukin si Chiz na tumakbo. Manalo o (mas malamang) matalo. Dahil kung paninindigan niya ang independensiya, habang tinatangan ang progresibong mga argumento at paninindigan — sa kontraktwalisasyon ng lakas-paggawa, sa deregulasyon ng langis, at iba pa — tiyak na mayayanig ang naghaharing kaayusan sa bansa. Sa pamamagitan ng isang kandidato sa pagkapangulo na nangangampanya sa buong bansa, nakakaabot sa mga mamamayang di pa naaabot ng mga argumentong ibinabato niya laban sa deregulasyon, kontraktwalisasyon, at iba pang mga polisiya sa gobyernong para sa ibang kandidato’y tila nakatatak na sa bato.

Sa huli, hindi naman talaga mga argumento ang mapagpasya sa kahihinatnan ng bansa, laluna ng eleksiyon. Sa huli, magwawagi ang tiraniya ng salapi, at magwawagi kung sinuman ang may malalim na bulsa. Muli, talunan sa debateng ito si Chiz Escudero. Pero may magbabago sa takbo ng pulitika sa bansa.

On the DSWD relief goods controversy: Can the blogger Ella please confirm the story?

ANOTHER UPDATE: Ella’s blog site is again up and running.

UPDATE:The photos hosted by Photobucket have exceeded its bandwidth. Good thing, someone uploaded a screenshot of the entire blog entry. View it here.

I am reposting the supposed entire blog entry posted on October 22, 12:30 pm of Ella from ellaganda.com (supposedly, now blocked). Ella, the blog entry says, volunteered to help in repacking the relief goods coursed by international donors to DSWD. It can be recalled that Pres. Arroyo ordered that donations from abroad go through the said department. What Ella supposedly discovered in a DSWD warehouse shocked her: mountains and mountains of goods for the victims and no one to repack them. There are no volunteers, the DSWD secretary was supposed to have said. Meanwhile, the non-government and people’s organizations have been very active in their relief efforts despite the lack of goods. The blogger Ella is angry, and she wants to spread the word.

If you are out there, Ella, please, confirm this story and the pictures.It must be said, though, that we are not at all surprised, because we know the Arroyo government to be very capable of doing something like this. Something as shameful as this.

Book launch of ‘Paspas,’ by VJ Rubio

Koleksiyon ng maiikling kuwento ni Vincent Jan Cruz Rubio

Ilulunsad ang librong ito sa 7: 30 ng gabi sa Oktubre 23, 2009 sa Nine Mile, Kalayaan Avenue, Quezon City.

(Direksiyon papuntang Nine Mile: Sa Kalayaan Avenue galing sa Quezon City Memorial Circle, mag-u-turn pagdating sa V. Luna Ave. Katabi ng New CitiFoodhaus.)

“Magandang daigdig, ano man ang anyo noon, ang gusto niyang ipundar. Para iyon mabuo, may itinatanggi at tinututulan, kasabay ng paggigiit sa pinaniniwalaan. At ganoon nga natin binubuo ang kahulugan ng buhay.

Si VJ, gusto lamang niyang maging manunulat. Iyon ang ekspresyon ng paghahanap niya ng kahulugan. Sa kanyang mundo ng imahinasyon, nagtatagumpay ang mga bida. Nabibigo ang masasama. Pinagtatawanan niya ang kahibangan ng power. Sinisikhayan niya ang ipinupunlang pag-asa. May buhay siyang binubuo sa kanyang mga akda. Dito’y napipino niya ang magulong realidad ng kanyang lipunan. Ang munting koleksyong ito ang iyong unang alay sa paglikha, laman nito ang iyong isip, ang iyong buhay. Sapagkat may iniwan ka, mayroon ding matatandaan. Mabuhay ka, VJ.”

(Mula sa ‘Pagpapakilala Kay VJ,’Paunang Salita ni Jun Cruz Reyes)

Ginto ang oras. Kaya hindi tayo nauubusan ng mga pagkakataong kailangang habulin at madaliin: appointment, deadline, byahe, sundo, lovers’ rendezvous, last full show, pag-empake ng bagahe, pamamaalam. Santong paspasan ang proseso sa paghahanap kung ang habol ay instant fame and fortune, instant connection, instant solution, instant gratification. Sa pagmamadali, may naiiwan at nabibitawan, may nawawala. Mga moment na mami-miss ‘pag kumurap. Poof! Bigla. Iglap. Kinunan ng kamera ng mata at panamdam ni Vincent Jan Cruz Rubio mang mga photo-finish na pagkakataong ito, prinoseso at dinebelop bilang maiikling kwento. Ang PAS PAS ay imbitasyong sumabit sa express trip ni VJ, paanyayang sumabay sa paglalakbay, nang ‘di maiwan, ‘di ma-miss, ‘di maka-miss.

(Mula sa Panimula)

PW Online editorial: Pananagutan

(Originally posted in Pinoy Weekly Online)

Mabigat sa kalooban ang bawat panonood ng balita sa telebisyon ngayon: Ang pagkawasak ng mga daan, bahay at pananim sa Gitna at Hilagang Luzon, dumaraming bilang ng nasasawi, ang patuloy na pagkalubog ng iba’t ibang bahagi ng Luzon, ang krisis sa kalusugan sa maraming nasalantang bahagi ng Kamaynilaan. Masakit sa loob, at minsan, kailangan lang talagang unahin ang pag-aayuda bago sumahin ang buong karanasan at magturo ng pananagutan.

After Ondoy, three urban poor communities in Quezon City